عمره و سپس حج را بجاى بياورد و اين حج تمتع ناميده مىشود كه عمرهء در آن اوّلين جزء شمرده مىشود ، و ديگر عمرهء مفرده واجب نمىگردد گرچه استطاعت آن را دارا باشد . به عبارت ديگر وظيفهء شخص نزديك ، حج إفراد و عمره مفرده است كه در آن ابتدا حج و سپس - بنابر احتياط - عمره انجام داده مىشود . ولى وظيفهء شخص دور ، حج تمتع است كه ابتدا عمره و سپس حج را بجاى مى آورد . بنابراين صحت إفراد به عمرهء مفرده بستگى ندارد و لذا يك عبادت شمرده نمىشود بلكه دو عبادت مستقل مىباشد و بطلان هر يك مستلزم بطلان ديگرى نيست ، درحالىكه صحت حج تمتع به صحت عمره تمتع بستگى دارد ، و لذا يك عبادت شمرده مىشود ، بنابراين بطلان هر يك مستلزم بطلان ديگرى مىباشد . مسأله 177 - در حج مستحبى انسان بين حج تمتع و إفراد و قران مخيّر است - چه نزديك باشد و چه دور - گرچه حج تمتع بهتر مىباشد . البته اگر نخواهد عمره را در غير موسم حج بجا آورد ، لازم است عمرهء مفرده باشد و نمىتواند عمرهء تمتع را در غير ماه‌هاى حج بجا آورد . مسأله 178 - انسان مىتواند در هر ماه قمرى فقط يك عمره از طرف يك شخص - چه خودش و چه ديگرى - بجاى آورد . پس اگر آخر ماه عمره را انجام داده باشد ، جايز است كه عمره ديگر را در اوّل ماه بعدى بجاى آورد . بنابراين در يك ماه نمىتواند دو عمره از طرف شخص واحد انجام دهد چه از طرف خودش و يا از طرف ديگرى ،